Gepost door: Casa & Care | 7 juni 2012

Italiaanse gebruiken.. (deel 1)

Italiaanse gebruiken.. (deel 1)

Het is al weer even geleden dat er iets geschreven is op de blog van Casa & Care. Maar zoals in het begin is aangegeven, wordt er alleen iets neergekrabbeld als aan alle plichten is voldaan! Aangezien het vakantieseizoen weer op gang is gekomen, wilden de klanten uiteraard dat voor hun aankomst (of die van hun gasten) alles tip top in orde was en dat vergt nu eenmaal tijd! Want uiteraard staat kwaliteit en betrouwbaarheid bij ons voorop!

Enfin, veel tijd en energie, maar uiteraard ook leuke belevenissen en anekdotes! Zo was ik laatst aanwezig op een sprookjesachtige bruiloft op een adembenemende lokatie in Sicilië met een gezellige groep Nederlanders, waaronder ook het bruidspaar dat een mooie woning bezit in het groene hart van Italia, Umbrië. Tijdens het sfeervolle samenzijn werd er gesproken over de verschillen tussen Nederland en il Bel Paese. Natuurlijk kwamen de curieuze bijgeloof-praktijken aan bod (zie artikel van December 2011 , Italianen en bijgeloof…) wat soms voor hilarische taferelen zorgde, met name toen enkele van de mannelijke genodigden zich wijdden aan het afkloppen bij gebrek aan ijzer (het zogenoemde klokkenspel frunniken). Maar ook kwamen andere verschillen ter sprake, zoals de typische Italiaanse eet-en drinkgewoontes.

Om te beginnen heeft de gemiddelde Italiaan voor ons Nederlanders het vreemde gebruik om tijdens het onbijt alleen zoetigheden tot zich te nemen. Dit kan bestaan uit een mierenzoete, maar sterke kop espresso (la vita è già amara, meglio addolcire ogni attimo – het leven is al bitter genoeg, zodoende is het beter om ieder moment zo zoet mogelijk te maken), wellicht met een behoorlijke scheut melk – latte macchiato – waarin vol overgave de meest vreselijke koekjes gedoopt worden totdat de warme vloeistof begeven is van de afgebrokkelde stukjes papperige koek. De koekjes kunnen uiteraard vervangen worden door een cornetto of ander zoetig deegwaar. Wellicht nog een spremuta d’arancia en een yoghurt erbij en je hebt een “evenwichtige” eerste maaltijd achter de kiezen. Zoals misschien af te lezen valt, houd ik zelf niet zo van het soppen, maar ik moet toegeven dat ook ik me ’s morgens met enkel zoetwaren voedt.

Tussen het ontbijt en de lunch wordt er vaak nog een merenda genuttigd evenals tussen de lunch en het diner, wat veelal bestaat uit een stukje cake, een yoghurt of, voor de meest verstandigen onder ons, wat vers seizoensfruit. Rond het middaguur aangekomen maakt de gemiddelde Italiaan zich op voor de belangrijkste maaltijd van de dag: il pranzo. In Noord Italië gaat men rond 12.30 aan tafel, naarmate men zuidelijker komt wordt dat tijdstip later: 13.00 uur in Midden Italië en 13.30 – 14.00 uur in het Zuiden. In het weekend kan het e.e.a. nogal eens uitlopen daar men dan vaak meer tijd heeft en ook de hele familie bij elkaar komt (zondag) om deze dis te nuttigen.

Normaliter bestaat de lunch uit een voorgerecht (pasta), un secondo (hoofdgerecht van vlees of vis) met een aantal bijgerechten (contorni, veelal groenten) en een dessert. Na het dessert, dat uit taart, cake, ijs of fruit kan bestaan, wordt de koffie nooit overgeslagen. Vraag nooit om een cappuccino na de lunch (of diner) want dan verraad je meteen je uitheemse afkomst! Enkel alleen een sterke koffie drinken na een stevig maal, versnelt de spijsvertering. Melk daarentegen (dus ook in de cappuccino) vertraagd la digestione wat tot een opgeblazen gevoel kan leiden. In het weekend, als men over meer tijd beschikt, wordt de lunch vaak nog geïntegreerd met velerlei antipasti als eerste gerecht en krijgt men er ook een ammazzacaffé (koffiedoder) na de koffie. Dit laatste bestaat uit een likeurtje of amaro dat als doel heeft de smaak of het effect van de caffeïne te “doden”. Vaak wordt de lunch vergezeld van een goed glas wijn.

De laatste tijd krijgt de aperitivo steeds meer betekenis in het dagelijkse leven. Het geeft je de mogelijkheid om, onder het genot van een drankje en een hapje, een praatje te maken met je medemens. Het aperitief begint veelal rond een uur of zes en kan voortduren tot 22.00 uur. Vaak is het dusdanig uitgebreid dat het het avondeten vervangt. Het is zeer zeker een gezellig en goedkope manier van dineren!

De samenstelling van la cena (het diner) lijkt overigens veel op die van de lunch, maar vaak is het iets minder uitgebreid, omdat er minder tijd is om alle lekkers te verteren en met een volle maag slaapt een Italiaan over het algemeen niet goed. Bovendien slaat de meest dieet-bewuste Italiaan de laatste tijd de pasta ’s avonds steeds vaker over, omdat deze koolhydraten bevat die niet meer verbrand kunnen worden voor het slapen gaan en dat maakt dus dik.

Zoals je ziet hebben de meeste eet-gewoonten wel een logische reden, die ons buitenlanders vaak ontgaat. 

Verder is het jullie uiteraard niet ontgaan dat het overgrote deel van de Italianen al gesticulerend spreekt. Iets wat ik zelf (helaas) ook heb overgenomen, tot grote spijt van een aantal tafelgenoten die nu en dan een glas wijn over hun schoot gegoten krijgen. Aan de gebruikte “gebarentaal” van de Italianen zal ik binnenkort nog een artikel wijden op deze blog. Vooralsnog kan ik zeggen dat middels deze lichaamstaal Italianen vaak een gecompliceerde situatie kunnen uitleggen, zonder er ook maar één woord aan vuil te maken. Ook het ons bekende spreekwoord “zijn gezicht spreekt boekdelen” is geheel herkenbaar. Een Italiaan heeft het acteren in z’n bloed zitten! 🙂

Een veel voorkomende Italiaanse gewoonte is ook dat kinderen (met name de mannen) tot latere leeftijd thuis wonen. Heden ten dage wordt er vaak het excuus gebruikt dat het economisch gezien zo slecht gaat met het schiereiland dat het financieel onmogelijk is om op kamers te gaan of een eigen huis te kopen of zelfs te huren. Uiteraard zit hier wat in, maar ook voordat de economische crisis aanving was het moeilijk om moeder en zoon van elkaar te scheiden. De zogenoemde mammoni zijn een heel normaal verschijnsel en door beide partijen wordt het ten zeerste gewaardeerd. De Italiaanse moeders kunnen hun kroost maar moeilijk loslaten en zijn vaak overbezorgd (doe een sjaal om, vat geen kou, kijk uit bij het oversteken…ook als zoonlief de 40 al lang gepasseerd is!) en het mannelijke nageslacht laat zich maar wat graag betuttelen en vertroetelen. Immers er is geen betere kok dan moeder, geen stomerij die aan haar vlekkenremover en strijkkunsten kan tippen en bovendien is het fantastisch om nooit je eigen rommel te hoeven opruimen!! Vandaar dat het voor een verloofde niet altijd even makkelijk is. De mannen zijn gewend op hun wenken bediend te worden en vriendinlief moet niet alleen voldoen aan de eisen van haar verwende partner, maar ook goedgekeurd worden door la mamma. Natuurlijk is het niet altijd zo. Met name in de noorderlijke steden waar zowel man als vrouw werken worden de vrouwen wat geëmancipeerder en de mannen wat onafhankelijker, maar toch..la mamma è la mamma dus die moet met diep respect behandeld worden en dult geen tegenspraak!!

Een ander Italiaans gebruik is het openlijk becomplimenteren van vrouwen (maar ook mannen, uiteraard in het kader van de opkomende emancipatie 🙂 ). Deze gewoonte wordt door zowel jong als oud gepraktiseerd. Het is heel normaal dat je een aantal complimenten naar je hoofd geslingerd krijgt door iemand op straat, tijdens het drinken van een sapje op een terras of als je bij de bushalte staat te wachten. Een oude dame kan je met de grootste verve en tederheid staande houden om te zeggen wat voor een bel ragazzo je bent, terwijl ze zachtjes in je wang knijpt. Ook is het me wel eens gebeurd dat een wildvreemde naar mij en een collega kwam gestapt om te vertellen wat voor prachtig paar we waren!! Om deze meneer niet teleur te stellen hebben we hem keurig bedankt en niet verteld dat we helemaal geen koppel waren!

Ook is het scoren van een sigaret op straat of op een terras iets heel normaals. Het maakt niet uit of je de gulle gever nu persoonlijk kent of niet, over het algemeen zal het je niet geweigerd worden. Nu het sinds 10 januari 2005 verboden is om in openbare gelegenheden te roken (iets waar men zich wonderwel zonder commentaar aan houdt!) zal het niet meer zo vaak gevraagd worden in een bar of restaurant, maar toch moet er niet vreemd opgekeken worden als je buurman aan het tafeltje naast je een sigaret bietst om die op z’n gemakje buiten op te roken.

Zo zijn er nog 1001 leuke en minder leuke gebruiken die de inwoners dello Stivale zo bijzonder maken. Vandaar dat deel 1 van “Italiaanse gebruiken” enkel en alleen bedoeld is om een tipje van de sluier op te lichten!

Ik ga nu beginnen met het voorbereiden van mijn traditionele cena, die naar goed Italiaans gebruik plaats vindt nà 20.00 uur! Buon appetito! 😀



Responses

  1. […] on casaecare.wordpress.com Share this:TwitterFacebookVind ik leuk:LikeWees de eerste om post te […]

  2. niets nieuws onder de zon toch?

    • Wellicht niet voor jou Gaetana, voor anderen misschien wel! 😉 Prettige dag! En groeten uit een warm en zonnig Umbria!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: